KRZYWE PRZEJŚCIOWE

TEORIA KRZYWEJ PRZEJSCIOWEJ Przy tyczeniu tras drogowych w polu wyznacza się zazwyczaj tylko punkty główne łuków kołowych, tj. początek, środek i koniec łuku; Tylko w przypadku bardzo długiego łuku wyznacza się również punkty pośrednie położone w charakterystycznych załomach terenu. Pomiary tego rodzaju potrzebne są do określania wielkości przewidzianych do wykonania robót ziemnych. W celu wykonania robót ziemnych na łuku wymagane jest dokładniejsze wytyczenie całego łuku, z podaniem w terenie poszczególnych punktów, położonych przeważnie w różnych odstępach.
POMIARY PRZY ROBOTACH WYKONAWCZYCH Poszczególne punkty łuku tyczy się. zwykle metodą od stycznej lub jednym z innych znanych sposobów, przy użyciu tablic do tyczenia łuków. Jeżeli do danego łuku mają być zastosowane krzywe przejściowe, tj. krzywe wyższego rzędu wprowadzone jako przejście pomiędzy linią prostą a łukiem, to zazwyczaj nie są one wytyczane w czasie wykonywania pomiarów do projektu drogi, lecz dopiero bezpośrednio przed rozpoczęciem robót ziemnych, ,a dla łagodnych krzywych – nawet przed przystąpieniem do układania nawierzchni drogowej. W tym ostatnim przypadku roboty ziemne. wykonuje się z pewnym nadmiarem, następnie wyznacza się dokładnie krawędzie robót ziemnych korony drogi i krawędzie nawierzchni. Tyczenie krzywych przejściowych w postaci czystej klotoidy nastręcza pewne trudności ze względu na potrzebę posiadania odpowiednich tablic. W Polsce istnieją dotychczas tylko tablice do tyczenia niektórych klotoid. Ponieważ tyczenie krzywych wyższego rzędu, jak np. klotoidy, zawsze napotyka trudności, stosuje się z dobrym, praktycznym wynikiem. prócz tyczeni.a klotoidy, również tyczenie krzywych przejściowych zastępczych, tzw. łukiem wstępnym o podwójnym promieniu. Krzywe tego typu składają się z dwóch łuków kołowych; do ich tyczenia nie są potrzebne tablice specjalne, lecz wystarczają zwyczajne tablice do tyczenia łuków kofowych. Tyczenie łuku klotoid. Najprostszym i najbardziej praktycznym w zastosowaniu sposobem tyczenia krzywej klotoidalnej jest sposób radziecki. oparty na następującym rozumowaniu. Promień krzywizny klotoidy zmienia się w stosunku odwrotnym do odległości danego punktu krzywej. Wobec tego prawo zmienności pro- mienia krzywizny może być wyrażone za pomocą następującego wzoru: c >=s S – oznacza długość krzywej od jej początku do dowolnego jej punktu, . C – wielkość stałą, charakterystyczną dla danej krzywej (parametr). Ponieważ promień krzywizny klotoidy w punkcie styczności z łukiem kołowym powinien być równy promieniowi łuku kołowego R, to pod- stawiając do powyższego wzoru zamiast wielkości S całkowitą długość krzywej przejściowej S otrzymamy: R = Sa a stąd: C = R• Sa W wyniku otrzymujemy, że stała charakterystyczna dla danej krzywej jest równa długości całkowitej potrzebnej krzywej przejściowej, pomnożonej przez promień łuku kołowego. Wobec takiego rozumowania można, przyjąć, długość krzywej przejściowej Sa i obliczyć stałą Ci albo też odwrotnie, przyjąć stałą charakterystyczną C i obliczyć długość krzywej Sa. [przypisy: szamba ekologiczne, przydomowe oczyszczalnie ścieków, kostka brukowa libet ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: bramki rozsuwane kostka brukowa libet przeszczep chondrocytów