Posts Tagged ‘oczyszczalnie ścieków’

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY ROZWOJU PRZEMYSLU MATERIALÓW WIAZACYCH

Tuesday, July 12th, 2016

Historia produkcji i zastosowania budowlanych materiałów wiążących jest niemal tak dawna jak naszej cywilizacji. Nie sposób więc ustalić dokładnie, od kiedy materiały te rozpoczęto stosować w budownictwie. W czasach najdawniejszych używano w budownictwie materiałów wiążących w strunie naturalnym, gliny znajdującej się przeważnie w pobliżu miejsca budowy. W miarę rozwoju budownictwa i ulepszania metod produkcji zmieniały się rodzaj i jakość stosowanych materiałów wiążących. Nastąpiło to zwłaszcza wówczas, kiedy opanowano technikę wypalania materiałów surowych w wyższych temperaturach. Jednym z najdawniej znanych naturalnych materiałów wiążących jest nie wypalona glima. Po zmieszaniu z wodą tworzy plastyczną masę, łatwo dającą się układać, z czasem wysychającą. Glinę mieszano zwykle z piaskiem, z sieczką ze słomy, włóknami roślinnymi itp. Takiej zaprawy używano do formowania nie wypalanych cegieł, do budowy całych domów lub jako materiału spajającego kamienie, z których, wznoszono ściany budowli. Ciekawy jest fakt, że glinę jako tworzywo wiążące stosuje się jeszcze obecnie, zwłaszcza w budownictwie wiejskim. W tym czasie, gdy rozpoczęto wznosić coraz większe budowle z kamienia, zjawiają się pierwsze tworzywa wiążące wypalane – gips i wapno – stosowane do sporządzania zaprawy łączącej kamienie ze sobą. Zaprawy takie są znacznie mocniejsze niż poprzednio stosowane zaprawy z nie wypalanej gliny, można więc dzięki temu zwiększyć wymiary budowli i zapewnić większą ich trwałość, Trudno dziś rozstrzygnąć, które z tych tworzyw zaczęto stosować wcześniej. Prawdopodobnie gips, ponieważ do jego wypalania potrzebna jest niższa temperatura (około 200°C) niż do wypalania wapna (około 900°C). W owym czasie uzyskanie tak wysokiej temperatury przedstawiało znaczne trudności techniczne , Poza tym rodzaj używanego w danym miejscu tworzywa wiążąco zależał w dużej mierze od złóż surowca, transport bowiem stosunkowo znacznych mas towaru był w owych czasach bardzo trudny. Chemiczne badanie zapraw z utrzymanych do dnia dzisiejszego zabytków budowlanych wykazały, że starożytni . Egipcjanie do wykonywania zapraw używali przeważnie gipsu. Grecy i Rzymianie prócz gipsu stosowali również wapno. Zaprawę wapienną przygotowywali, podobnie jak i dziś, mieszając gaszone wapno z piaskiem. Zaprawy tej używano między innymi do łączenia często już w tych czasach wypalanej cegły. [przypisy: oczyszczalnie ścieków, oczyszczalnie biologiczne, biologiczne oczyszczalnie ścieków]

Materialy wiazace

Tuesday, July 12th, 2016

Zarówno gips, jak i wapno są to tworzywa wiążące powietrzne, są one w zaprawie trwałe tylko na powietrzu, natomiast pod wpływem wody ulegają stopniowemu zniszczeniu. Fakt ten ograniczał możność stosowania tych tworzyw, można ich było używać tylko do elementów budowlanych nie narażonych na stałe działanie wody. W miarę rozwoju budownictwa coraz, bardziej odczuwano brak spoiw wiążących odpornych na wilgoć. Potrzebny był przede wszystkim materiał na fundamenty budowli wznoszonych na podmokłych gruntach oraz na budowę rurociągów wody, którą często sprowadzano ze znacznych odległości. Również budownictwo morskie potrzebowało tworzyw wodoodpornych (hydraulicznych), które wiązałyby i twardniały w wodzie. Materiały wiążące o takich własnościach spotyka się już w starożytności. Rzymianie sporządzali zaprawy odporne na wilgoć przez dodawanie do zwykłych zapraw wapiennych tufów wulkanicznych lub mielonych wypalanych cegieł, dachówek albo glinianych naczyń. Szczątki niektórych budowli wzniesionych w starożytności z takich tworzyw przetrwały do dnia dzisiejszego. Na okres średniowiecza przypada znaczny spadek techniki budownictwa. Materiałem budowlanym jest przeważnie kamień i cegła, materiałem wiążącym gips lub wapno, używane jako zaprawa w mieszaninie z piaskiem. Nie pojawiają się w średniowieczu żadne nowe materiały wiążące. W wypadkach sporadycznych używano zapraw mających cechy hydrauliczne otrzymywane przez dodanie bufów wulkanicznych lub wypalonych glin. [patrz też: oczyszczalnie ścieków, oczyszczalnie biologiczne, biologiczne oczyszczalnie ścieków ]