Niwelety

Przy jednostajnym spadku niwelety na odcinku Sa można wyznaczyć dla obydwóch krawędzi nawierzchni wysokości w poszczególnych przekrojach przez dodanie do rzędnej niwelety w danym prze- kroju wielkości, H/n, gdzie: H – różnica wysokości między punktem Bi E dla krawędzi zewnętrznej, równa b/2 (i+ i) , oraz różnica wysokości między punktami C i F dla krawędzi wewnętrznej, równa (b/2+ p) i – b/2 i; n – ilość odstępów między przekrojami (w tym I przykładzie n = 6). Dla I krawędzi wewnętrznej wielkości H/n należy odjąć od rzędnych niwelety w poszczególnych przekrojach. Jeżeli na długości sa następuje załamanie spadku podłużnego niwelety drogi, postępowanie podane powyżej należy zastosować osobno dla odcinka od początku (punk l A) do przekroju załamania się niwelety, osobno natomiast dla odcinka od przekroju załamania się niwelety do końca (punkt D). Krawędź wewnętrzna nawierzchni przebiega zgodnie z niweletą, oś drogi odnosi się. Oznaczenia są takie same jak w przypadku poprzednim. Niweleta osi drogi nie przebiega w tym przypadku zgodnie z wy- znaczonym w profilu podłużnym spadkiem, lecz wznosi się wskutek utrzymania w wyznaczonym spadku krawędzi wewnętrznej nawierzchni. Dlatego też bardziej celowe jest dla takiego łuku przeniesienie na całej jego długości niwelety w przekroju podłużnym z osi nawierzchni na jej wewnętrzną krawędź i od rzędnych tej krawędzi w poszczególnych przekrojach zaczynać pomiary wysokościowe. Wobec tego rzędne krawędzi wewnętrznej dla poszczególnych przekrojów na łuku będą podane w profilu podłużnym. Rzędne takie dla innych przekrojów można obliczyć ze spadku zaprojektowanego. Całą długość So dzielimy jak w przypadku poprzednim na n równych części (w naszym przykładzie na 6). Wysokość krawędzi wewnętrznej nawierzchni dla każdego z tych przekrojów otrzymamy przez niwelację za pomocą krzyży niwelacyjnych ustawionych w punktach C i H lub przez obliczenie tych wysokości ze spadku podłużnego. Dla przekroju 1 wysokość rzędnej krawędzi zewnętrznej n jest identyczna z wysokością rzędnej krawędzi wewnętrznej C. Dla przekroju ostatniego, tj. VII, rzędną krawędzi zewnętrznej nawierzchni w punkcie D znajdziemy przez dodanie do rzędnej krawędzi wewnętrznej w punkcie E wielkości (b + p) t. Rzędne dla poszczególnych punktów pośrednich krawędzi zewnętrznej otrzymamy przez niwelację tych punktów za pomocą krzyży niwelacyjnych ustawionych w punktach B i D. [podobne: przydomowe oczyszczalnie, ograniczniki przepięć, drzwi tarasowe przesuwne ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: drzwi tarasowe przesuwne ograniczniki przepięć xps styropian